Links op het einde van de Stationsstraat in Schellebelle, aan het kruispunt met de Sterkbosstraat, staat, ietwat verscholen, een gedenkkruis. Dat kruis houdt een geschiedenis in herinnering die aan de ribben blijft plakken, een “sluipmoord met voorbedachten rade”. Ga je mee op pad?
We gaan meer dan 100 jaar terug in de tijd, voor WO I. In de nacht van 16 op 17 januari 1910, een koude winternacht, waren drie jonge mannen van Serskamp op een aanpalend stuk grond in de Sterkbosstraat gaan ‘pensejoagen’ of stropen, mét toestemming van de grondeigenaar. Het was een verboden manier van jagen op klein wild en gebeurde toen af en toe, met een lichtbak en een jachtgeweer. De jongelui hielden wel van wat avontuur. Maar plots, zonder enige voorafgaande waarschuwing of berisping, werden ze van dichtbij en langs achteren beschoten.
De 21-jarige Frans Rombout werd door zijn achterhoofd neergeschoten en was op slag dood. Zijn kompaan, Frans De Loose, 22 jaar, werd zwaar gewond aan de heup en bloedde hevig. De derde stroper, Victor Rombout, 19 en broer van Frans, werd aan de knie geraakt. Hij droeg de lichtbak.
Victor kon ontsnappen, naar huis lopen en zijn vader op de hoogte brengen. Maar alle hulp kwam helaas te laat. Ook Frans De Loose was intussen door niet te stelpen bloedverlies overleden. Achteraf bleek dat Victor bij het hulp bieden nog eens beschoten was, maar dat het lood in de doos carbuur in zijn vestzak was blijven steken. Carbuur werd gebruikt om licht te maken.
Het parket kwam ter plaatse om vaststellingen te doen. Er was met ‘posten’ geschoten, lange hulzen met een dubbele lading poeder en gekapte stukken lood, zo groot als een erwt. De patronen brachten grote verwondingen toe en werden gebruikt om groot wild neer te schieten, voornamelijk bij drijfjachten. Gezien de kleine schotafstand en het gebruikte materiaal was er geschoten om te doden. Het ging dus om een sluipmoord.
Twee jachtwachters werden aangehouden, maar zij moesten bij gebrek aan bewijs worden vrijgelaten. Complottheorieën staken her en der de kop op. Alle jachtgeweren van legale en illegale jagers uit de wijde omgeving werden onderzocht, mogelijke getuigen gehoord, maar zonder resultaat. De daders werden nooit gevat.
De lokale gemeenschap was wantrouwig en diep geraakt. Familie en geburen zamelden geld in om een gedenkteken op te richten dat het drama in herinnering zou houden. Toen op 27 februari 1910 het gedenkkruis werd geplaatst, was een grote, meelevende menigte aanwezig. Een aangrijpend stuk lokale geschiedenis ….
