In de Damstraat staat ietwat verscholen rond een gekasseide binnenkoer een schattig bakstenen woonhuis van één bouwlaag onder een pannen zadeldak. Vroeger stond op de nok een dakklokje. Dat diende eertijds om de werklieden die op de akkers in de buurt aan het werk waren, op te roepen.
De woning werd gebouwd in 1900 door de boomkwekers Jozef, Jean-Baptiste en François Buyl, pioniers van de boomkwekerijen in Serskamp. Later, toen ze weduwe geworden was, kwam ook hun zus in de zaak helpen. Zij was de moeder van de latere burgemeester van Serskamp Clement Temmerman. Een andere broer, Adolf, werd directeur van het dagblad L’Etoile Belge. Daarnaast was hij politiek actief als liberaal volksvertegenwoordiger, schepen en burgemeester in Elsene. Hij zette zich in voor de vernederlandsing van het openbaar leven in Vlaanderen, onder meer voor de universiteit van Gent. Na WO I pleitte hij als gewezen verzetsstrijder evenwel voor tweetaligheid in Vlaanderen met het Nederlands als officiële taal en daarnaast een belangrijke plaats voor het Frans. Nu is zowel in Oostende als in Elsene een straatnaam naar hem genoemd.
De voordeur staat centraal – nu eigenlijk aan de achterkant van de woning – in een rechthoekige hardstenen omlijsting met siersmeedwerk. Aan de gebogen vensters hangen luiken. Binnen liggen mooie tapijttegelvloeren. Wat je aan de straatkant ziet, is een breed ijzeren toegangshek aan gemetselde vierkanten hekpijlers. Aan de straat palen een dienstgebouw met paardenstal, washok en vroegere opslagplaats. Er is ook een wagenhuis van omstreeks 1880 onder een pannen zadeldak.
De eerste tuinbouwbedrijven kweekten hoofdzakelijk fruitbomen en haagplanten. De Eerste Wereldoorlog bracht een grote crisis in de sector, verschillende zaken gingen failliet en werden niet heropgericht, maar in de jaren na de oorlog groeide de vraag naar planten en bomen exponentieel en begon de bloeiperiode van de sierteelt in onze gemeente. Dat bracht geleidelijk aan heel wat exportmogelijkheden mee voor de heropbouw van de ‘verwoeste gewesten’.
