Op de Anker, op de plaats waar al enige jaren geleden sociale appartementen zijn verrezen, bevonden zich in de jaren ’60 tot begin de jaren 2000 zaal Astrid en café ’t Anker. Het waren oorden van vertier en plezier in een buurt met veel lokale nijverheid, waar de arbeiders na hun uren en in het weekend graag een stapje buiten zetten.
Café ’t Anker was oorspronkelijk een grossistenzaak, gebouwd in 1907, waar koloniale waren, waaronder lokaal gebrande koffiebonen werden verkocht. Ook burgemeester Rufin Van Langenhove heeft er nog gewoond. Daarna kwam de woning in handen van Herman Gelan van de tegenover liggende keukenfirma Masif, die het ombouwde tot een café waar meer dan 40 jaar lang Fieleken, officieel Theofiel De Meyer, achter de toog stond. Het was een zot volkscafé waar je kon gaan zeveren en potten drinken én … mensen beetnemen. Verschillende volksfiguren vonden er een tweede thuis, zoals de Puk (Luc Oosterlinck), Rieken (Henri Van Durme), Mandjen den toetser (Hubert Huylebroeck), Fons Meubel en zijn vriend Dolfken De Corte.
Soms kwamen vrouwen daar hun man uit het café weghalen. ’t Anker was immers een nachtcafé dat tot 3 of 4 uur open kon zijn. Als in Wetteren de cafés sloten, zakten de Wetteraars naar daar af om er voort te vieren. Het was ook het lokaal van cafévoetbalploeg Club 72, die in het Wetters liefhebbersverbond speelde.
Zaal Astrid, links daarnaast gelegen, was in 1934 als woning en werkplaats gebouwd door schoenfabrikant Frans Migerode. Na de terugloop van de lokale schoennijverheid werden beide omgebouwd tot café met feest- en danszaal, eerst uitgebaat door Martha en later door Marie-Louise en Clement Bogaert. De zaak stond bekend als een liberaal café en een prominent bezoeker daar was bouwmaterialenondernemer Albert Maessen, die voorzitter was van voetbalclub Eendracht Serskamp en plaatselijk PVV-voorzitter. De feestzaal achteraan diende onder andere voor de activiteiten van de schuttersmaatschappij ‘Astrid’. Christine Akkerman was er de laatste waardin. Toen het café al gesloten was, werd het gebruikt voor opnames van de bekende Vlaamse film ‘De Helaasheid der Dingen’, naar het boek van Dimitri Verhulst.
Nu is er een complex van sociale-huurwoningen gebouwd, waar velen een nieuwe thuis hebben gevonden.
